Nerwica obsesyjno-kompulsyjna

W dziedzinie neuropsychologii obsesyjno-kompulsywne często określane są mianem „nerwicy”. Są one zaburzeniem psychiatrycznym charakteryzującym się zachowaniami kompulsywnymi. Stan ten może prowadzić do wyniszczających zachowań samookaleczających. Na szczęście istnieją różne metody leczenia dostępne dla osób cierpiących na obsesyjno-kompulsywność.

Kompulsywne zachowania neurotyków są często motywowane przez narcystyczne pragnienia. Teoria Freuda, w której obsesyjne idee są przekształconymi samoobjawami, odnosi się do aktu przyjemności doświadczonego w dzieciństwie. Koncepcja Freuda dotycząca nerwicy natręctw, czyli „szalonej obsesji”, wpłynęła na nasze rozumienie umysłu i mózgu. Definiuje on obsesyjne idee jako „dodatkowe nawroty” wcześniej utrwalonego wzorca myślowego i sugeruje, że są one wynikiem zaburzenia wewnętrznych struktur ego.

Pod koniec XIX wieku rozwinęło się pojęcie nerwicy. W tym okresie szeroko stosowano frenologię i psychologię wydziałową. Ci, którzy praktykowali nerwicę, wierzyli, że zaburzenie to jest spowodowane konfliktem między świadomym i nieświadomym umysłem. Z powodu tego konfliktu pacjenci doświadczający objawów obsesyjno-kompulsywnych czują się zmuszeni do wykonywania działań, mimo że wiedzą, że są one kłopotliwe.

W około 80 procentach przypadków obsesjom towarzyszą kompulsje. Są to nakłaniania do wykonywania powtarzalnych, rytualnych czynności. Zazwyczaj osoba cierpiąca na kompulsje wykonuje je, aby zapobiec lub wywołać określoną sytuację. Powtarzające się zachowania są często proste, ale mogą być niezwykle czasochłonne i natrętne.

Leczenie OCD są dostępne, które obejmują psychoterapię i leki. Niektórzy pacjenci uważają, że korzystają z kombinacji tych dwóch. Najlepszym sposobem na osiągnięcie najlepszych możliwych wyników z leczenia jest zasięgnąć porady specjalisty . Dostawca opieki zdrowotnej powinien być w stanie zdiagnozować stan i zalecić plan leczenia, który działa najlepiej dla danej osoby. Jedną z metod leczenia nerwicy natręctw jest hipnoza w psychoterapii.

Chociaż każdy doświadcza obsesyjnych myśli w pewnym momencie swojego życia, obsesyjno-kompulsywne są ekstremalne i mogą zakłócać ich codzienne życie. Niektóre osoby z tym zaburzeniem mogą mieć jedną lub dwie natrętne myśli, podczas gdy inni mają ich setki. Jeśli podejrzewasz, że ty lub ktoś, kogo kochasz, ma obsesyjno-kompulsywność, szukać pomocy u wykwalifikowanego specjalisty zdrowia psychicznego.

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne to zaburzenie lękowe charakteryzujące się powtarzającymi się myślami i zachowaniami. Mogą one zakłócać codzienne czynności i interakcje społeczne. U osób z tym zaburzeniem może również wystąpić rodzinne występowanie tego schorzenia. Istnieje jednak duże ryzyko rozwoju nerwicy natręctw, jeśli dotknięty nią członek rodziny doświadczy traumy.

Obsesje to uporczywe myśli i obrazy, którym towarzyszą intensywne uczucia i zachowania. Osoby cierpiące na OCD próbują przezwyciężyć natręctwa poprzez wykonywanie kompulsji, czyli działań mających na celu złagodzenie niepokoju. Jednak te zabiegi mogą przynieść tylko tymczasową ulgę. Jeśli nie są leczone, nerwica natręctw może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych, a nawet może wpływać na codzienne czynności.